موضوع: هیپنو آنالیز

نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

طبقه بندی هیپنوتراپی

در سومین طبقه بندی تشخیصی و آماری انجمن روان پزشکان آمریکا برای
اختلالات روانی (DSMIII) اختلالات اضطرابی به همراه اختلالات دیگری، طبقة نوروزها را تشکیل می دهند تا این زمان همان طبقه بندی سنتی سایة خود را حفظ کرده است. در تجدید نظر بر همین طبقه بندی (DSMIIIR) اصلاح نوروز تقریباً منسوخ و به کنار گذاشته شد و اختلالات اضطرابی ( مشتمل بر ۵ نوع اختلال اضطرابی) طبقة جداگانه ای را بوجود آورده اند.
در بحث از کاربردهای هیپنوتراپی اصطلاح «نوروز» و اختلالاتی که به عنوان زیر گروه این طبقه آورده می شدند متناسب ترین سیستم طبقه بندی است زیرا به طور تمام و کمال اختلالاتی را در بر می گیرد که هیپنوتراپی در مورد آنها موثر است و می تواند حداقل یکی از شیوه های کاملاً موثر و گاه انتخابی برای درمان باشد.
ملاک های تشخیصی با مرور زمان بیشتر معطوف به جزئیات شده از دقت و ظرافت بهره مند می شوند و این مسئله به دلیل افزوده شدن بر گستردگی و وسعت هر طبقه ، منجر به بوجودآمدن طبقات جدید می شود. اما آنچه را که تحت عنوان اختلالات نوروتیک نامیده می شد باید به عنوان یک دسته بندی از اختلالاتی که غالباً به هیپنوتراپی خوب جواب می دهند تلقی کرد.
در این کتاب تنها برای اینکه دامنه مباحث محدود شود و حجم کتاب همین اندازه ای که هست باشد از طبقه بندی سابق ( نوروزها) استفاده نشد و به جای آن طبقه بندی DSMIIIR ملاک قرار گرفت.
DSM IV

چهارمین راهنمای تشخیصی و آماری انجمن روان پزشکان آمریکا (DSM IV)
نیز محتوی تغییراتی است که آگاهی و احاطه بر آن بسیار مهم است و از نظر عمل در محدوده ای که در این نوشته ( هیپنوتراپی اختلالات اضطرابی ) ترسیم شده است . در تشخیص گذاری دقیق تر ممکن است روان شناس را یاری دهد.
تمامی آنچه از اصول و خطوط هیپنواترپی در اینجا آورده می شود قابل انطباق و بکارگیری در مورد تمامی اختلالات اضطرابی است. بنابراین عناوین و طبقه بندی و تغییر آنها هیچ محدودیتی یا دشواری در راه بکارگیری این اصول و روش ها نیست. گرچه اختلالات اضطرابی از سومین راهنمای تجدید نظر شده DSMIIIR از آن جهت انتخاب شدند که اختلالات لیست شده در این گروه ، از اولین دوره های شکل گیری و رشد هیپنوتراپی ، مورد درمان قرار گرفته اند.
اختلالات اضطرابی در چهارمین راهنمای تشخیص و آماری انجمن روان پزشکان آمریکا به فهرست زیر است:
۱- اختلال رعبی – همراه با ترس از مکان های باز – بدون ترس از مکان های باز
۲- ترس از مکان های باز بدون سابقه اختلال رعبی
۳- فوبی اختصاصی ( فوبی ساده)
۴- فوبی اجتماعی ( اختلال اضطرابی اجتماعی)
۵- اختلال وسواس فکری و عملی
۶- اختلال استرس پس از ضایعة روانی ( استرس ضربه زاد)
۷- اختلال استرس حاد
۸- اختلال اضطراب تعمی یافته ( به انضمام اختلال دلواپسی بیش از اندازه کودکی ) ، اضطراب مربوط به یک حالت پزشکی عمومی، اختلال اضطرابی مربوط به استفاده از مواد.