نسخه قابل چاپ
مضرات و منع گوشت بیش از حد در کلام بزرگان :
امام (ع) : هر کس چهل روز پیوسته گوشت بخورد سنگ دل میشود.
امام علی(ع): اعتیاد به خوردن گوشت را بد میشمرد و آن را اعتیادی همچون اعتیاد به شراب میدانستند (بحارالانوار ج ۶۶ ص۶۹)
امام علی (ع): شکمهایتان را گورستان جانوران نکنید (شرح نهج البلاغه ج۱ ص۲۶)
امام رضا(ع): دو چیزند که هرگاه داخل معده شوند سبب فساد آن می گردند، پنیر و گوشت مانده.[۱]
ابوعلی سینا پزشک نامی: حزر کنید از خوردن گوشت جانوران.
نجم الدین رازی در مرصاد العباد: از گوشت بسیار احتراز (دوری) کنید.
دکتر جیمس: من خوراکی را سراغ ندارم که اندازه گوشت گاو تولید یک تهیج
غیر طبیعی روی سلسله اعصاب انسان بنماید.
دکتر پاسکول: گول نخوریم! گوشت بیشتر مهیج است که مغذی نمیباشد به اضافه دارای زهر هم هست.
دکتر لوگران: ما باید بدانیم که گوشت کشته شده نیست مگر مردار وبه وسیله گوشت خواری، از روی میل مقداری زهر توکسین را داخل بدن خودمان مینماییم.
دکترویکتورپوشه: ما میتوانیم یقین داشته باشیم که یک نفر گیاه خوار هرگز مرض آپاندیسیت نمیگیرد و خوردن گوشت سبب تولید آن میشود.
پرفسور بوشار اظهار میدارد: گوشت خواران زبان چرک، تنفس بد، مدفوعات کثیف وغیر منظم دارند همچنین ناخوشهای معده و امعا زخمهای جلدی سردرد، روماتیسم، چاقی یا لاغری زیاد در آن ها دیده میشود.
دکتر پاپوس: از وقتی برزگران شروع کردند هر روز گوشت بخورند، مرض نقرس نزد آنها بروز کرد وبه همان درجه که شهریها به جای یک بشقاب عدس ویک سوپ خوب، بیفتک با سیب زمینی خوردند، ناخوشهای معده وروماتیسم زیاد شد.
دکتر بن ژوی: پس از امتحانی که روی خود نموده اظهار میکند: پانزده سال میگذرد که به زخم قرحی مبتلا بودم و برضد آن بی خود زهرهای دوا سازی را استعمال می کردم.ید، جیوه، بروم، ارسینک و ترکیبات آن را به مقدار زیاد به کار بردم بدون اینکه مرض ریشه کن بشود. میکروب پیوسته زیاد تر شده واز قوت بدنم که از ناخوشی و میکروب و دواها ضعیف شده بود، همیشه میکاست.
از روی ناامیدی روی طرز خوراکهای مختلفه امتحان کردم خیلی باعث تعجب گردید که گیاهخواری مرا بزودی معالجه کرد این بهترین دوای مؤثر بود زیرا هنگامی هم که دوا را استعمال نمیکردم اثر مینمود و به محض این که گوشت میخوردم دوباره ناخوشی عود میکرد.
در مضرات مصرف بیش از حد گوشت وحتی مصرف آن مطالبی بسیار زیاد از قول بزرگان، دانشمندان، فلاسفه و … است که در این مبحث به ذکر چند مورد از آن بسنده کردم تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
[۱] -بحار ج۶۶ ص۱۰۴ – گوهرهای معنوی۴۱۴
