نسخه قابل چاپ
درک هفت سطح انرژی در هر نقطه یاتسویو
تمرینات زیر امکان تشخیص عمق و لایه های انرژی را در هر نقطه فراهم می آورد . این تمرینات را ابتدا برخود و سپس برفرد دیگری انجام دهید.
۱-ابتدا نقطه ای را در بالای ران خود پیدا کرده و بطور سطحی لمس کنید.
۲- رد طی بازدم, در حالیکه بتدریج به درونن نقطه نفوذ می کنید هقت لایه انرژی را مورد شناسایی قرار دهید.
۳-از احساسات و کیفیاتی که در هفت سطح انرژی وجود دارد آگاه شوید.
۴- بارسیده به هفتمین سطح , احساس می کنید در عمق تسوبو قرار دارید.
۵- پس از قرارگرفتن در عمق نقطه به وارد کردن فشار ثابت ادامه داده و منتظر بمانید.
۶- به آرامی فشار را ازنقطه بردارید و مراحل فوق را در نقطه ای دیگر تکرارنمایید .
۷- از اولین نقطه در بالای ران تا مچ پا خطی فرضی بکشید و تمرین را در هر نقطه درطول این خط با دقت به انجام برسانید.
تمرین را با بستن چشمها تکرار کنید زیرا بستن چشمها حس لمس را دقیق تر کرده, گسیختگی تمرکز ناشی از عمل دیدن را حذف می نماید. تمرین فوق را باید روی سر, بازو , دست , پا و قسمتهای دیگر بدن انجام دهید. با این روش مشخصات تسوبوها و انرژی در نواحی مختلف بدن درک خواهد شد. این تمرین را بر فردی دیگر نیز تکرار نمایید .
تصویر ۴۱
تصویر۴۲
تمرین دوم
ردک انتقال وضعیت ارتوسمپاتیک به پاراسمپاتیک و از انفصال به اتحاد در بسیاری از کتب پیشنهاد شده که شیاتسو دهنده فشاری به میزان ده پوند را بمدت ۳ تا ۷ ثانیه به هر نقطه وارد نماید. اینگونه عملکرد بسیار مکانیکی است در حالیکه شیاتسو دهنده در زمان ارائه شیاتسو بایستی عملکردی منعطف داشته باشد. زیرا هر فرد و هر نقطه ای کیفیات , مشخصات و نیازهایی متفاوت دارد به طوریکه شیاتسو دهنده را ملزم می کند که نسبت به آنچه در زیر دستانش رخ می دهد ,حساس باشد.
تداوم القاء فشار با صبر و شکیبائی پس از نفوذ شیاتسو دهنده به قعر نقطه یا هرعمقی از تسو بو که امکان دست یابی وجود دارد از اهمیتی ویژه برخوردار است زیرا ممکن است در محل مزبور بین دست یا انگشت شست شیاتسو دهنده و بدن گیرنده احساسی از جدایی وجود داشته باشد که در این حال با تمرکز نشأت گرفته از هارا بهمراه تداوم القاء فشار , گسیختگی و انفصال از بین رفته, فاعل و مفعول درمحل تماس به یکپارچگی و وحدانیت می رسند.
۱- در هر نقطه در طول خط فرضی بر سطح بدن با دقت نفوذ کرده , به القاء فشار ادامه بدهید.
۲- با از بین رفتن گسیختگی , انرژی نقطه فعال شده و در ارتباط گیری با کلیت انرژی بدن , به عنوان یک مجموعه واحد عمل می نماید. پیدایش تغیر حالت مزبور محتاج گذشت زمان است . چنانچه این تغییر وضعیت زمانی دراز بطول انجامد , مقاومتی را که لایه های سطحی برای حفاظت از ضعف نهفته در لایه های عمقی اعمال می کنند به نمایش می گذارد . این ضعف از وضعیت کایو یا کمبود انرژی نشأت می گیرد .چنانچه فشار وارده بر نقطه حمایت کننده باشد , مقاومت نهایتا فروکش کرده انرژی از ناحیه ای که بر روی آن کار می شود به این نقطه وارد می گردد.
تصویر۴۴
۳- از زمان القاء تا از بین رفتن احساس گسیختگی باید به اعمال فشار ادامه داد که ممکن است از چند ثانیه تا ۴۵ ثانیه به طول بیانجامد. اگر زمان لازم برای درمان هر نقطه بیش از ۴۵ ثانیه باشد , باید به نقطه ای دیگر رفته به درمان ادامه داد, سپس به نقطه مزبور برگشته, درمان را تکرار نمود. چنانچه نقطه در مقابل فشار کاملا باز نشده باشد بایستی درطی درمان به آن برگشته بار دیگر به اعمال فشار بر نقطه مبادرت ورزید.
تصویر ۴۵
۴- چنانچه فشار به سرعت بر نقاط اعمال گردد تحریک فقط بطور موضعی درک می شود. مکانیسمهای مرتبط با فعالیت ارتو سمپاتیک دستیابی هب نقطه را در ورای تحریک قرار داده و بدن را از مقابل آن دور می کند.
تصویر ۴۶- دریافت موضعی – گیرنده تحریک را فقط در نقطه تماس احساس می کند در این وضعیت گیرنده از تحریک آگاه بوده, شیاتسو دهنده جدایی و گسیختگی را تجربه می نماید.
زمانیکه فشار باملایمت اعمال شده و با صبر و شکیبایی تداوم یابد تحریک گذر کرده و احساس می شود که کل بدن تحریک را دریافت نموده است . این وضعیت ناشی از افزایش فعالیت پاراسپاتیک می باشد.
تصویر ۴۷
۵- با از بین رفتن مانع و احساس گسیختگی , شیاتسو دهنده به قعر نقطه دست می یابد. این فاصله آنچنان کوچک است که قابل اندازه گیری نبوده, برای تخمین آن باید به احساسی که در زیر دستان وجود دارد دقت کافی مبذول شود.
تمرین سوم
استفاده از دو دست
در طی انجام شیاتسو, در موارد لازم می توان هر دو دست استفاده نمود. در این روش, عموما یک دست ثابت و دست حمایتگر نامیده می شود, در حالیکه دست دیگر فعال یا متحرک بوده, و با تحریک تسوبوها و باز کردن آنها از دست حمایتگر دور می شود. دست حمایتگر با داشتن ثبات , با بدن سازگاری یافته, شارژ مداومی را به سیستم پاراسمپاتیک ارسال مینماید ودر نتیجه گیرنده با اطمینان و توانایی بیشتر خود را در اختیار دست عمل کننده قرار می دهد. دست حمایت کننده با برانگیختن مکانیسمهای سازگاری , آرامش را بهمراه فواید بسیار دیگر برای گیرنده به ارمغان می آورد.
زمانیکه دست حمایتگر با ملایمت و صبر و شکیبایی به القاء فشاری ثابت مبادرت می ورزد , شیاتسو دهنده دراین دست با گیرنده یکی میشود, در حالیکه دست متحرک همچنانکه در تمرین دوم ذکر شده است, از انفصال به اتحاد گذر می نماید.
تصویر ۴۸- دست حمایتگر: با احساس یکپارچگی بدن تطابق یافته با سیستم انرژی مرتبط می شود. دست متحرک نقاط را لمس می کند و منتظر می ماند تا تطابق روی دهد. دست حمایتگر از طریق سیستم انرژی با بدن تطابق یافته و با احساس یکپارچگی بدن مرتبط می شود. دست متحرک نقاط را لمس می کند و منتظر می ماند تا تطابق روی دهد.
زمانیکه دست متحرک با هر نقطه ای متحد می شود , شیاتسو دهنده با این نقطه با تمامی بدن یکی می شود و اتحاد و یکپارچگی دو دست خود را نیز تجربه می نماید. در این حالت جریان مشخصی از , انرژی بین دو دست وجود دارد بطوریکه گیرنده محل قرار گیری دو دست دهنده را به شکل یک محل تماس بزرگ احساس می کند. زمانیکه چنین احساسی را برای فاعل و مفعول بطور مداوم پدید آید , درمانی بسیار مؤثر شکل می گیرد.
تصویر ۴۹- مقاومت از بین می رود, جریان انرژی بین دو دست برقرار شده, آنها را با هم یکی می گرداند.
تکنیک مزبور در طی درمان معمولا بر اساس فرآیند ذیل برگیرنده تأثیر می گذارد : ابتدا تخش کوچکی از بدن که شیاتسو دهنده بر آن کار می کند آرام میشود , سپس بخشی بزرگتر و نهایتا تمامی بدن آرامش می یابد. این حالت نقطه عطفی در درمان است و نشاندهنده باز بودن و جریان تمام سیستم انرژی است. و میتوان بسیاری از تغییرات مناسب را درشیاتسو گیرنده بوجود آورد . برای فهم پاسخهای انرژیمند گیرنده در طی درمان باید بطور مداوم از هارا متمرکز و متوجه درمان بود. زمانیکه این فرآیند به صورت عادت درآید, تکنیک مناسب و پیشرفت در درمان با کمترین کوششی بدست می آید.
توجه به هر دو دست و به هارا بطور همزمان ضروری و الزامی است . این تکنیک را می توان به روش زیر تمرین کرد:
۱- دست حمایتگر را روی استخوان ساکروم (خاجی )گیرنده قرار دهید.
۲- سه خط فرضی بر پشت پا به طرف پایین رسم نمایید.
۳- بر روی هر خط بطرف پایین فشار دهید.
۴- هر نقطه را نگهدارید تا انفصال از بن رفته , دو دست با جریانی از انرژی بهم مرتبط شوند.
تمرین فوق را به روشهای زیر می توان تکرار نمود. دست حمایتگر را روی شانه قرار داده , دست متحرک در طول بازو به کار می پردازد .
دست حمایتگر روی قاعده گردن و دست متحرک درطول خطی درپشت به پایین میرود.
به منظور حذف عوامل مختل کننده تمرکز ناشی از حس بینائی , بستن چشمها به هنگام تمرین مفید است.
تمرینهای اول و دوم و سوم بایستی بطور جدا از هم و هر کدام بمدت یک تا دو هفته اجراء شوند. از تمرین اول شروع کرده و به تمرین سوم پیش بروید. تکمیل و تحصیل مهارتهای لازم در اجراء هر تکنیک و تمرکز و حساسیت کافی , ارائه شیاتسو قدرتمند با اثراتی نافذ و نتایجی دراز مدت را توسط شما امکان پذیر می سازد . بنابراین تأکید می شود که برای انجام تمرینات وقت کافی صرف کرده, در هر یک به مهارتهای لازم دست یابید.با احساس تغییرات و تأثیرات انرژی , می توان از زانو, آرنج و ساعد بجای دست متحرک استفاده نمود. این اعضا نفوذی بیشتر , فشاری قوی تر و پوششی با قاعده وسیع تر ایجاد می کنند و باید در کاربرد آنها محتاط و حساس بود.
تصویر ۵۰- کاربرد زانو در شیاتسو
تصویر ۵۱- کاربرد آرنج درشیاتسو
تصویر۵۲- کاربرد ساعد درشیاتسو