نسخه قابل چاپ
اختلالهای جسمانی شکل
تصور کنید یکی از همکلاسیهای شما قهرمان هاکی است ، یک روز صبح از خواب بلند می شود و می گوید نمی تواند دستش را حرکت دهد . بعد او به طر عجیبی با بی تفاوتی می گوید که این وضعیت خیلی بد شانسی است ، زیرا آن شب بازی مهمی دارد . او با بی اعتنایی ، این مشکل را به عنوان « بدشانسی » فراموش می کند و به تخت خود بر می گردد . شاید از بی تفاوتی دوست خود متحیر شوید و با این حال مسلم فرض کنید که اشکالی جسمانی برای او پیش آمده است . اما آیا ممکن است چیز دیگری در جریان باشد؟ شاید با خود فکر کنید مشکل همکلاسی شما «کلا در سر اوست». شاید او از عملکرد خود در این بازی خیلی نگران است و صدمه خود را «جعل می کند». یا اینکه ، در سطح عمیق ترشاید اظطراب او بقدری زیاد است که بین ناتوانی خویش در حرکت دادن دستش و نگرانی از بازی کردن در آن مسابقه ، ارتباط آگاهانه ای بر قرار نمی کند . اختلالهای جسمانی شکل ، انواع اختلالهایی را شامل می شوند که در آنها ، تعارضهای روانی به مشکلات یا شکایتهای جسمانی ای تبدیل می شوند که پریشانی یا اختلالی را در زندگی فرد به وجود می آورند .با این حال ، این نوع اختلالات به جای اینکه جسمانی باشند روانی هستند . زیرا هیچ نابهنجاری جسمانی وجود ندارد که بتواند شکایت جسمانی را توجیه کند . اگر ناراحتی همکلاسی شما به علت اختلال جسمانی شکل باشد ، دست کژکار او در معاینه عصب شناختی ، پاسخهای نابهنجار ایجاد نخواهد کرد . در واقع ، درد یا گرفتگی عضلانی که او احساس می کند با هیچ نشانه اختلال جسمانی شناخته شده ای مطابقت نخواهد داشت .
منبع :آسیب شناسی روانی ، مترجم یحیی سید محمدی
گردآورنده : مریم یقینی