نسخه قابل چاپ
اختلال وسواس کندن مو
علامت اساسی وسواس کندن مو ، کندن مکرر موی خود است که موجب از دست دادن مقدار قابل ملاحظه ای از مو می شود .نواحی کندن مو ممکن است هر جایی از بدن که مو می روید باشد (از جمله زیر بغل ، زهار) اما نواحی پوست سر ، ابروها و پلکها شایعتر است .کندن مو ممکن است به صورت دوره های گذرا طی سرتاسر روز و یا با فراوانی کمتر اما با دوره های طولانی تر که تا ساعتها ادامه می یابد ، پدیدار شود . شرایط استرس زا غالبا رفتار کندن مو را افزایش می دهد ،اما کندن مو در حالات آرامش و سرگرم نیز (هنگام مطالعه یک کتاب یا تماشای تلوزیون) پدیدار می شود .افزایش احساس تنش بلافاصله قبل از کندن مو وجود دارد.در برخی افراد تنش لزوما قبل از عمل نیست ، اما همراه اقدامات برای مقاومت در مقابل میل شدید است .احساس رضایت ،لذت یا رهایی در هنگام کندن مو وجود دارد . بعضی افراد احساس خارش مانند را در پوست سر دارند که عمل کندن مو را تسهیل می کند .بررسی و معاینه ریشه مو ، پیچاندن مو ، گذاشتن تارها بین دندانها ، یا مو خواری (خوردن موها) ممکن است همراه با وسواس کندن مو پدیدار شود . کندن مو معمولا در حضور دیگران (بجز اعضای درجه اول خانواده ) انجام نمی شود و در موقعیتهای اجتماعی نیز ممکن است پرهیز شود .افراد معمولا رفتر کندن موهایشان را انکار یا ریزش موی حاصله را پنهان یا مستتر می کنند .برخ افراد تمایل شدید دارند تا موهای دیگران را بکنند و ممکن ست گاهی تلاش کنند ا فرصتی برای انجام ین کار به صورت پنهانی به دست آورند آنها ممکن ا ست موهایی از جانوران ، عروسکها و دیگر مواد الیافی (مثل ژاکت یا فرش ) بکنند . ناخن جویدن ، خاراندن ، مالیدن و خارش دادن ممکن است همراه با وسواس کندن و همچنین ممکن است اختلالات خلقی ، اختلالات اظطرابی یا عقب ماندگی ذهنی داشته باشند .
منبع : راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی ،انجمن روان پزشکی آمریکا ،مترجمان : محمد رضا نایینیان ، اسماعیل بیابانگرد ، محمد ابراهیم مداحی
گردآورنده : مریم یقینی