نسخه قابل چاپ
اختلال تبدیلی
ویژگی اصلی این اختلال عبارت است از : از دست دادن یا تغییر ارادی عملکرد بدن به علت تعارض یا نیاز روانی که باعث می شود فرد دیدا احساس پریشانی کند یا عملکرد اجتماعی ، شغلی او ، یا فعالیتهای وی در زمینه های مهم دیگر زندگی ، مختل شود . فرد عمدا نشانه ها را به وجود نمی آورد ؛ با این حال متخصصان بالینی نمی توانند مبنای جسمانی برای این نشانه ها مشخص کنند و به نظر می رسد فرد تعارض یا نیاز روانی را به مشکل جسمانی « تبدیل» می کند .در اواخر قرن 19 عصب شناس فرانسوی ، ژان مارتین شارکو برای اینکه نشان دهد عوامل روانی در نشانه های جسمانی هیستری نقش دارند ،از هیبنوتیزم استفاده کرد .او با تلفین هیبنوتیزمی توانست نشانه های هیبنوتیزم را در فرد ایجاد یا برطرف کند .یکی از شاگردان شارکو به نام پیر ژانه اعلام کرد که این تفاوت بین افراد بهنجار و هیستریک به علت وجود محتویات تجزیه شده ذهن در افراد هیستریک است . به عقیده ژانه این قسمتهای ذهن به علت تباهی ارثی مغز ، تجزیه شده اند . عقاید و فعالیتهایی که داخل قسمت تجزیه شده ذهن هستند به طور خود مختار کنترل فرد را در اختیار می گیرند و نشانه هایی را به وجود می آورند که به نظر می رسند از کنترل ارادی فرد خارج هستند .مکانیزمی که اختلال تبدیلی از طریق آن ایجاد می شود هنوز هم مانند زمان فروید ، مورد سئوال است . آنچه در مورد نشانه های تبدیلی جالب است ، این است که رابطه فرایندهای روانی را با فعالیتهای بدن روشن می کند . معلوم شده است که مشکلات هیجانی ای که فشار بیش از حدی بر قسمتی از بدن یا سیستم عضوی خاصی وارد می آورند ، می توانند اختلالهای جسمانی متعددی را به وجود آورند یا آنها را تشدید کنند . همین طور نشانه های تبدیلی نیز ابراز جسمانی آشفتگی روانی هستند ، اما تبدیل از «ذهن» به «بدن» به صورتی است که منطق پزشکی را به چالش می طلبد .ویژگی جالب توجه نشانه تبدیلی برای خیلی از افراد مبتلا به این اختلال این است که وقتی نشانه از قلمرو روانی به قلمرو جسمانی می رود ، دیگر آرامش خیال فرد را تهدید نمی کند . فرد مبتلا ، به این نشانه توجه کمی می کند و با اینکه می تواند وی را عاجز و ناتوان کند ، او را به عنوان یک مشکل جزیی نادیده می گیرد . این پدیده ، بی تفاوتی مفرط نامیده می شود .بدین معنا که آنچه می توانست در غیر این صورت ، مشکلات جسمانی بسیار ناراحت کننده ای تعبیر شوند ،دیگر فرد را دچار پریشانی نمی کند .این اختلال پدیده نادری است که معمولا در خانواده ها و غالبا در زنان و افرادی که سواد کمی دارند مشاهده می شود .. این اختلال به طور ناگهانی پدیدار می شود و کمتر از 2 هفته ناپدید
می شود .البته ، نشانه ها ممکن است ظرف یک سال بعد از وقوع اولیه آنها برگشت کنند .
نشانه هایی که فلج ، مشکلات گفتاری و کوری را شامل می شوند ، پیش آگهی بهتری از نشانه های دیگر دارند .
منبع :آسیب شناسی روانی ، مترجم یحیی سید محمدی
گردآورنده : مریم یقینی