نسخه قابل چاپ
در باب مقصدمانیتیزم
تنها مقصود از معرفت علم مانیتیزم باید برای معالجه درد مندان باشد چه که اقدام به تجربیات مانیتیزمی اگر به قصدصرف در راه عمومی نباشد اعمال این قوه است در راه منافع خود پسندی آن هم قویترین قوای طبیعت ۰
درصورت سوء استفاده رنج وصدمه آن بخود شخص عاید میشود و طبیعت دیر یا زود انتقام خود را از اشخاصی که قوای او را بدون لزوم در راه مقاصد شخصی صرف نمایند باز میگیرد ۰
چه که افعال و اقوال و افکار شخص تولید تموجاتی در جو محیط زندگی او می کند ۰ اگر این تموجات تولید یه از نوع خیر است برای کسی که آنرا تولید نموده تاثیر خیر میکند ۰
و اگر شر است محصول شر آنرا خودش درو می کند و این قانون عدل الهی است
معذالک اگر اظهار شود که مانیتیزم معالج کل امراض است بیان مبهمی بوده بعلاوه (مسمر) هم همین عقیده را داشته است : میگوید – که مانیتیزم غالباً قادر به تضعیف و کوچک کردن آلام روحی وجسمی بوده و هم می تواند معالجه اصلی یک مریض را عهده دار شود ۰
بهر حال نمی توان گفت که علم طب عمومی یک کلمه بیهوده است و باید خط بطلان بر اسم اطبا کشید و آنانرا از صفحه علما و نیکوکاران عالم بشریت زایل کرد
(مسمر)میخواست به ثبوت رساند که بهترین وسیله و ساده ترین طریق نگاهداری تعادل قوای جسمی ما نه از راه داخل کردن سمبات تند وشدید ی برای تحریک یک جسمی است بلکه باید مستقیماً روی قوائی که باعث حرکت و جنبش یک جسم بیحسی است اقدام نمود ۰ و این امر بوسیله قوه (مانیتیزم ) حاصل میگردد۰