موضوع: همیوپاتی

 نسخه قابل چاپ

قانون اول همیوپاتی

«مشابه، مشابه را درمان می‌کند.»

در هومیوپاتی هیچ دارویی وارد فارماکوپه هومیوپاتی نمی شود مگر اینکه ابتدا گزارشات توکسیکولوژی مربوط به آن دارو بررسی شده و علاوه بر آن در شرایط امن بر روی افراد سالم آزمایش شود. این مسئله باعث می شود که تاثیرات فیزیولوژیک یک دارو بر فرد سالم در مورد هر دارو کاملا شناخته شده باشد. برای توضیح اصل مشابه شاید داروی دیگوکسین بهترین نمونه باشد. این دارو که در طب رایج یکی از داروهای پر مصرف در درمان بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است در طول سال های گذشته کاملا شناخته شده است. گزارشات سم شناسی نشان میدهند که شایع ترین عارضه مسمومیت با دیگوکسین برادیکاردی یا کاهش تعداد ضربان قلب می باشد. از طرفی برای بیمار مبتلا به نارسایی قلبی که دچار کاهش ضربان قلب نیز می باشد توسط متخصص قلب و عروق داروی دیگوکسین تجویز میشود. و همین دارو که شایع ترین علامت مسمومیت با آن افت ضربان قلب است باعث بهبودی حال بیمار و حتی افزایش ضربان قلب بیمار میگردد. تا جاییکه در کتب مرجع قلب و عروق همیشه راجع به خاصیت کرونوتروپیسم مثبت دیگوکسین بحث می شود. این یک درمان هومیوپاتی است، هر چند که دارو توسط یک هومیوپات تجویز نشده است و دیگوکسین جزو فارماکوپه طب رایج است. البته استفاده از دیگوکسین برای درمان بیمار مبتلا به تاکیکاردی دهلیزی حمله ای ( PAT ) درمانی آنتی پاتیک است نه هومیوپاتیک چرا که از دیگوکسین که مسمومیت با آن باعث افت ضر بان قلب میشود برای درمان بیماری استفاده شده است که افزایش ضربان قلب دارد. هم از این دست است استفاده از استامینوفن برای درمان تب. یک از علایم مهم در مسمومیت با استامینوفن هیپر ترمی است و در طب از استامینوفن برای درمان بیمار مبتلا به تب استفاده میشود. این نیز یک درمان هومیوپاتیک است. بنابر این هر چند که استامینوفن جزئ دارو های ضد تب طبقه بندی می شود ولی استفاده از آن به عنوان تب بر درمانی هومیوپاتیک است. بنا بر این بحث مشابهت چندان دور از ذهن نیست و در طب رایج بسیاری از داروها به همین شیوه عمل میکنند. دقت به این نکته لازم است که در این بحث منظور علایم کلینیکال است و قابل تعمیم به تغییرات مکانیسمی نمی باشد.