نسخه قابل چاپ
تکنیک کاربرد « دستگاه دروغین»
«نگارش : جن نیلسن»
من به سوژه دو الکترود می دهم تا با دستانش آنها را نگه دارد. این الکترودها بسیار شیک و مرتب هستند . در یک طرف هر یک از این الکترودهای پانزده سانتیمتری استوانه ای شکل فلزی ، یک گوی کوچک فلزی نسب شده است که سوژه در موقع استفاده از آنها ، سست دست خود را بر روی آن قرار داده و بدنه الکترود را در میان انگشتان خود می گیرد . در طرف دیگر این الکترودها دو سیم بلند نصب شده است که به اتاق دیگری می روند و در آنجا به «دستگاه اصلی» وصل می شوند.
به سوژه گفته می شود که بر کف هر یک از دستهایش یکی از این الکترودهای لوله ای را قرار داده و انگشتان خود را برگرد آنها حلقه زند و دو انگشت شست دو دستش را که آزاد است ، قرار دهد . پس از آن هیپنوتیزور از سوژه در خواست می کند که کاملا درشرایط آرامش یا ریلاکس کامل قرار گیرد و به او اطلاع می دهد که به زودی یک احساس نوسان یا خارش در نوک انگشتان شست او که مجاور گوی فلزی قرار دارد به وجود می آید . به سوژه گفته می شود که این الکترودها به یک دستگاه جدید و مدرن الکترونیکی وصل شده اند که می تواند به سرعت هر سوژه ای را به خواب هیپنوتیزمی فرو ببرد .از آنجا که یک جریان الکتریکی ضعیف با فرکانس بالا به الکترودها وارد می شود ، به هیچ روی احتمال برق گرفتگی یا خطر دیگری وجود ندارد . اگر سوژه از واژه هیپنوتیزم خوشش نمی آید ، هیپنوتیزور می تواند به جای استفاده از این واژه به او بگوید که وی ریلاکس و آرام شده و در یک رخوت و آرامش مطبوعی فرو می رود. به سوژه گفته می شود که دستگاه اتوماتیک بوده و خود به خود در مدت کوتاهی او را آرام و در حالتی خواب گونه فرو می برد . از آنجا که دیگر نیازی به حضور هیپنوتیزور در کنار سوژه نیست ، او به ظاهر برای انجام کار لازمی برای مدت دو دقیقه به اتاق دیگری می رود. واضح است که تحت تاثیر تلقینات انجام شده ، پرستیژ و اعتبار پزشک و انتظار سوژه برای پیدایش آنچه که پزشک برای او بیان داشته، به زودی احساس خارش ، غلغلک و یا نوسانی در شستهای سوژه به وجود می آید و سپس حالت خواب آلوده و رخوت به او دست داده ، در یک آرامش عمیق و گسترده ای قرار می گیرد .
البته همانطور که یادآور شدیم در طی جریان هیپنوتیزم شدن، پزشک برای مدت دو دقیقه به اتاق دیگری می رود . او پس از مراجعت به اتاق ، سوژه را در یک خلسه سبک هیپنوتیزمی مشاهده می کند. در این حالت پزشک با استفاده از روشهای معمول برای عمیقتر کردن خلسه، عمق خلسه سوژه را افزایش می دهد.
نیازی به ذکر این نکته نیست که این الکترودها به دستگاهی وصل نیستند و ماشین مولد هیپنوتیزم هم در مطب وجود ندارد!
پزشکان و دندانپزشکانی که مایلند به دلایل مختلف از جمله ازدحام بیماران و صرفه جویی در هزینه درمان وقت کمی را صرف القای حالت هیپنوتیزمی کنند ، می توانند از این روش استفاده کنند.
پزشکان می توانند به یک رادیوساز یا کارشناس الکترونیک سفارش ساخت یک دستگاه را دهند که بر روی آن چند کلید ، پریز، و چراغ نصب شده باشد که در موقع اتصال به برق تعدادی از این چراغها روشن شود . بهتر است برای پیچیده تر و مرموزتر جلوه دادن دستگاه در آن مداری تعبیه شود که موقع وصل شدن دستگاه به برق صدای « اوم» از آن خارج شود . پزشک بهتر است پس از وصل کردن دستگاه به برق ، کلیدهای آن را دستکاری کرده و به اصطلاح آنها را میزان کند. دو سیم متصل به الکترودها بایستی به پریزی وصل شوند که هیچگونه اتصالی با برق نداشته باشند تا از بروز اتفاقات نا خواسته جلوگیری شود.
در پایان ذکر این نکته ضروری است که هر قدر ساختمان دستگاه به ظاهر پیچیده تر و رفتار پزشک جدی تر و آرامتر باشد، شانس موفقیت او در ایجاد حالت هیپنوتیزم بیشتر است.