نسخه قابل چاپ
آسیب شناسی روانی (Psychopathology) اضطراب
اضطراب فصل مشترک قریب به اتفاق اختلالات روانی و تمامی بیماری ها و آسیب های جسمی است. اضطراب کیفیت روانی – عاطفی -فکری – عصبی مشترک در نشانه شناسی و سبب شناسی اختلالات روانی و راون تنی است به طوری که کثیری از اختلالات با حذف عامل اضطراب هویت خود را از دست می دهند. و در نشانه شناسی این اختلالات نیز وقتی عامل اضطراب از حوزة بررسی حذف گردد، تشخیص گذاری دستخوش تغییر می شود. اگر بنا باشد یکی از مفاهیم آسیب شناسی و یا یکی از کیفیات روانی را با اختلالات روانی قرین بدانیم ، آن کیفیت و آن مفهوم اضطراب خواهد بود.
در مجموعه اختلالاتی که تحت عنوان اختلالات اضطرابی مورد بحث قرار می گیرند اضطراب شق اصلی اختلال است به طوری که در صورت به میان نیاوردن یا حذف فرضی آن غالباً اختلالی قابل فرض نیست.
در این فصل آنچه در مورد سبب شناسی(Etiology) و نشانه شناسی(Semiology)اختلالات اضطرابی آورده شده است بیشتر معطوف به هیپنوتراپی است به عبارت ساده تر و توصیفات در خدمت مراحل عملیاتی هیپنوتراپی هستند (البته نه تماماً)اما این سوگیری وجود دارد و نباید از آن غفلت نمود. بنابراین در مورد آسیب شناسی مطالعات وسیع تر بویژه برای افرادی که تحصیلات روانشناسی ندارند ضروری است.
وجوه افتراق با مشکلات دیگر
اساساً در تمامی بیماریهای جسمی و حتی آسیب هائی که معلول صدمات فیزیکی هستند ، عنصر اضطراب به درجات متفاوت وجود دارد. یکی از اساسی ترین عوامل روانی که بهبودی را در یک بیمار جسمی به تأخیر می اندازد اضطراب است. بیماریها و اختلالات جسمی را وقتی ، تنها به عنوان عوامل تهدید حیات یا هشدار حرکت به سوی نقصان فیزیکی در نظر می آوریم اضطراب پنهان همراه این بیماریها را بهتر خواهیم دید. البته این نوع اضطراب ، مرضی تلقی نمی شود بلکه واکنشی طبیعی در برابر یک تهدید فیزیکی قلمداد می شود و در عین حال اگر به روش ها و تکنیک هائی اضطراب این بیماران کاهش داده شود دورة بهبودی کوتاهتر و بهتری خواهند داشت. در مقابل این وضعیت ، وضعیت دیگری وجود دارد که در آنها اختلال اضطرابی با علائم جسمی بروز می کنند و احتمال دارد با بیماری جسمی اشتباه گرفته شوند به عنوان مثال ، طپش قلب ، سردرد ، تنگی نفس ، ضعف و لرز ، پاراستزی ( گزگز دستها و پاها) که به هنگام حملات هراس روی می دهند ممکن است هر کدام به عنوان یک بیماری یا نشانه و علامتی از یک اختلال جسمی قلمداد شوند.
برخی از مشکلات جسمی نیز ممکن است به عنوان اختلالات اضطرابی تشخیص گذاری شوند به عنوان مثال بیماران و معتادانی که وابستگی الکلی دارند صبح به هنگام بیدار شدن از خواب دستخوش اضطراب می شوند ، این اضطراب جزو علائم محرومیت الکل است که در ساعات اول صبح بیشتر بروز می کند. در اینجا ممکن است چنین پنداشته شود که بین این ساعات از صبح و اضطراب فرد ارتباطی وجود دارد و بدین ترتیب مشکل ، جزئی از اختلالات اضطرابی تلقی گردد.