نسخه قابل چاپ
موجودات زنده به عنوان هدف
در زمینه ی روان -جنبشی می توان به زیست – روان جنبشی[۱] (روان-جنبشی بر موجودات زنده) اشاره کرد که از روش کلاسیک روسیه سرچشمه می گیرد . گرایش تحقیقات به سمت کشف امکانات استفاده از درمان گری از طریق پدیده های ما فوق طبیعی نیست، بلکه محور آن ، تحقیقاتی بنیادین است و مسئوله اصلی این است که مشخص شود موجودات زنده چه واکنشی نسبت به تاثیر گذاری ذهنی نشان می دهند . در مقایسه با غرب ، تاکید بسیار زیادی بر یافتن ردیاب های psi درون ارگانیسم ها می شود و فرض بر این است که psi در درجه ی اول ، مکانیسمی بیولوژیکی است که در سیستم های زنده «بازتاب» بسیار قوی تری در مقایسه با دیگر سیستم های مادی دارد .
«گئورگی گور تویوف»[۲] رئیس آزمایشگاه کاربرد ایزوتوپ در چشم پزشکی ، در مسکو و الکساندر پارخوموف[۳] فیزیکدان، تمام تحقیقات خود را به بررسی تاثیر گذاری از فاصله بر سیستم های فیزیکی ، که منجر به ایجاد نوسانات نا منظم می شود ، اختصاص داده اند .
آنان موفق شده اند اثرات ریز روان -جنبشی[۴] را حتی میان مسکو و نووسیبیر سک، فاصله ای در حدود ۳۰۰۰ کیلومتر، ثبت کنند. اما این دو آزمایش هایی نیز با سیستم های زنده ، (از جمله روی نوعی ماهی به نام ناتونه موس پترسی)[۵]به عنوان هدف هایی برای آزمایش تاثیر گذاری غیر متعارف از فاصله انجام داده اند . این ماهی ها به وسیله ی علایمی الکتریکی که به شکل پالس می فرستند، راه خود را پیدا می کنند . ظاهراً اشخاص دارای نیروی ما فوق طبیعی توانسته اند میزان پالس ها را کاهش دهند.
تاتیانا کرندلوا[۶]و سرگئی پوگسیان ،[۷] از بخش بیوفیزیک دانشگاه دولتی مسکو نیز آزمایش های جالبی در مورد تاثیر گذاری ذهنی بر سیستم های زنده انجام داده اند ، در آزمایشی پیچیده ایگور و ربیتسکی[۸]درمان گرا دارای نیروی ما فوق طبیعی موفق شد قابلیت واکنش بعضی از سلول ها را نسبت به ترکیبی (لاتکس) که محرک فعالیت سلول است ، افزایش دهد . این کار با افزایش تولید اشکال فعال اکسیژن انجام شد .
سرگئی اسپرانسکی[۹] سم شناس موسسه ی بهداشت و نو و سیبیرسک هم آزمایش های psi جالبی روی حیوانات انجام داده است. در یک آزمایش گروهی موش را که در یک قفس با هم بزرگ شده بودند ، از هم جدا کردند ، یک گروه را تغذیه کردند و به گروه دیگر گرسنگی دادند . موش هایی که به صورت عادی تغذیه می کردند، ناگهان به دلیل غیر قابل توضیحی شروع به بیش تر خوردن کردند و وزنشان به مقدار چشمگیری افزایش یافت .
اسپرانسکی عقیده داشت که آزمایش ، شرایطی طبیعی را بازسازی کرده است که در آن گروهی از موش ها احساس می کنند ، که گروه دیگر گرسنگی می کشد و در نتیجه برای جبران رفتاری بر پایه ی psi در پیش می گیرند و بیش تر می خورند .
بر اساس این آزمایش ها ، اسپرانسکی به این نتیجه رسید که تله پاتی نوعی کارکرد زیست شناختی طبیعی برای تامین نیازهای اولیه ی بقاست به این معنی که موش های گرسنه علایمی مبنی بر نایاب بودن غذا می فرستند ، در نتیجه موش هایی که غذای کافی در دسترس دارند ، برای ذخیره ی غذا ،بیش تر از نیاز خود می خورند .
سرآلیسترهاردی[۱۰]زیست شناس برجسته ی انگلیسی در دانشگاه آکسفورد ، پیش تر نظر داده بود که ارتباط تله پاتی میان حیوانات بر روند تکاملی و سازگاری با محیط اثر می گذارد بنابر نظریه ی او ، فرآیند ، شبه تله پاتی[۱۱] باعث گسترش عادات حیوانات می شود و سرمایه گذاری ما فوق طبیعی زیستی یک نژاد به روشی شبیه به تله پاتی عمل می کند . جدیدترین نظریه های بحث انگیز روپرت شلدریک[۱۲]زیست شناس انگلیسی هم بر همین اساس است . شلدریک مدعی است که در هستی میدان های ژنتیکی هم ساختار [۱۳] (مورفوژنتیک) نوعی همبستگی شکلی وجود دارد که باعث به وجود آوردن اثرات غیر بومی در نژاد حیوانات می شود (انواع ارتباطات کشف نشده ای که ماورای زمان و مکان است).
سرگئی اسپرانسکی اخیراً با همکاری لئونیدپروین[۱۴] مهندس برق، آزمایش دیگری انجام داد که در آن از فاصله ای حدود ۳۰۰۰ کیلومتر، بر عادات تغذیه ای موش اثر گذاشته شد . ۵ گروه موش مورد آزمایش و ۵ گروه کنترل (به عنوان شاهد) در نووسیبیرک بودند و پروین در مسکوبه «پروین» تصاویر بعضی از گروه های موش ها نشان داده شد . به حیوانات ۱۸ ساعت غذا ندادند، اما پس از آن ، مقادیر زیادی آب و غذا در اختیارشان گذاشته شد. «پروین» یکی از تصاویر را به صورت افقی انتخاب کرد و ذهن خود را بر افزایش یا کاهش وزن موش های آن گروه متمرکز کرد . نتایج آماری ۷۰ آزمایش مستقل، با نیات «پروین» کاملاً همخوان بود .
ناتالیایانوا[۱۵] در بخش فیزیولوژی حیوانات و انسان در دانشگاه دولتی سیمفروپل[۱۶]نیز آزمایش هایی روی حیوانات به عنوان هدف، انجام داد . یانوا به الگوی پیچیده ی ارتباط اجتماعی موش ها و اثر نیات یک شخص دارای نیروی مافوق طبیعی بر آن ، علاقه داشت در یک گروه مرکب از شش موش ، معمولاً یکی غالب ، دو یا سه موش فرمان بر و بقیه خنثی هستند . اگر تک تک موش ها را پس از شکل گرفتن الگوی روابط اجتماعی ، از گروه جدا کننده و مدتی مجزا نگه دارند، آنان دوباره ی برای اثری شناخته شده برای زیست شناسان منجر می شود -یعنی حیوانات غالب ، غالب و حیوانات زیر دست ، زیر دست باقی می مانند اما رفتار گروه دوم مشخص تر می شود زیرا به صورت انفرادی نگهداری شده اند .
در چنین شرایطی ، «یانوا» سه سری آزمایش مختلف برای شناخت اثر میدان های مغناطیسی ، همراه با ناظر، انجام داد . ناظر باید با ایجاد اثری محرک ، احساسات مثبت را از فاصله ی ۴ متری بر می انگیخت . تحت نفوذ میدان مغناطیسی ، حیوانات فرودست ، غالب شدند و میزان ستیزه جویی همه ی حیوانات به صورت قابل ملاحظه ای افزایش یافت .
تحت تاثیر نیروی ناظر، سلسله مراتب از بین رفت و دیگر تشخیص حیوانات غالب و فرودشت از یکدیگر ممکن نبود . تحت تاثیر مشترک میدان مغناطیسی و ناظر، رفتار حیوانات مانند زمانی بود که زیر نفوذ ناظر قرار داشتند . به عبارت دیگر ، باز هم سلسله مراتب از بین می رفت .
این آزمایش را می توان تلاش برای یافتن راهی برای مقابله با تاثیرات زیان بار و مخرب احتمالی میدان های الکترومغناطیسی با کمک تاثیر ذهنی تمرکز یافته ، به شمار می آورد ، و همان طور که معاینه بیوشیمیایی حیوانات نشان داد، موفقیت آمیز نیز بود. مقدار نور آدرنالین[۱۷] و دوپامین[۱۸] در مغز حیواناتی که در معرض میدان های مغناطیسی قرار گرفتند ، افزایش یافت ، این مواد انتقال دهنده های عصبی کنترل کننده ی رفتار در حیوانات و انسان هستند و افزایش آن ها باعث افزایش میزان ستیزه جویی می شود . جالب این که در حیواناتی که تحت تاثیر شخص دارای نیروی ماورای طبیعی قرار گرفته بودند، هنوز مقدار نور آدرنالین زیاد بود، اما دیگر مانند حیوانات غالب رفتار نمی کردند . تحت تاثیر میدان مغناطیسی و ناظر ، مقدار «نور آدرنالین» و «دوپامین» با مقدار این دو ماده در حالت اثر میدان مغناطیسی برابر بود ، اما ستیزه جویی افزایش نیافته بود .
دانشمندان تصور می کنند تاثیر اشخاص دارای نیروی ما فوق طبیعی مانند عمل تنظیم کننده ی قشر مخ انسان است . شخصی که میزان «نورآدرنالین» در در بدنش زیاد باشد ، معمولاً رفتاری ستیزه جویانه از خود نشان نمی دهد ظاهراً اعمال اثر تنظیم کننده ی غیر متعارف و کاملاً ذهنی روی نمی دهد . ظاهراً اعمال اثر تنظیم کننده ی غیر متعارف و کاملا ًذهنی روی رفتار حیوانات امکان پذیر است . در این مطالعات میزان تاثیر پذیری رفتار حیوانات در اثر تبادل اطلاعات به طریقه ی تله پاتی ، پس از گذراندن مدت زمانی در انزوا، بررسی نشده است گسترش تحقیقات psi در روسیه ، برای بررسی این مسئله کار ارزشمندی است .
در سال های اخیر ، آزمایش هایی از این نوع در فرانسه نیز انجام شده است . «رنه پوش»[۱۹] زیست شناس فرانسوی اهل «سن ژان دوبرار»[۲۰] آزمایش گر مبتکری است که دست به این کار زده است . «پوش» برای آزمایش هایش از خرگوش استفاده کرد ، زیرا این حیوان به سرعت دچار ترس می شود و ترسش را می توان به سادگی از راه های فیزیولوژیک اندازه گیری کرد . خرگوش حتی در حالت آرامش هم ، گاه و بیگاه واکنش های ناشی از ترس از خود نشان می دهد.
پوش از میان بچه خرگوش ها، تعدادی ماه را انتخاب کرد و دوتا دوتا به مدت ۸ ماه جدا از هم پرورش داد . او با استفاده از فتوپله تیزموگرافی[۲۱] جریان خون محیطی آن ها را اندازه گیری کرد. هنگام آزمایش حیوانات را از هم جدا کرد و به مدت ۱۶ دقیقه در قفس هایی عایق در مقابل صدا قرار داد . در چنین قفس هایی، حیوانات به مراتب بیش از زمانی که در فضای باز قرار دارند ، احساس آرامش می کنند . وقتی حیوان را از محیط عادی خود جدا می کردند ، تغییر مشخص جریان خون که دست کم ۶ ثانیه به طول می انجامید ، نشان می داد که حیوان دچار ترسی ناگهانی شده است معلوم شد در حیواناتی که با هم پرورش یافته اند ، بیش تر اوقات ترس به فاصله های زمانی نزدیک به هم (در کمتر از ۱۰ ثانیه) به وجود می آید . در حیواناتی که با هم پرورش نیافته اند ، تناسب زمانی دفعات ترس بسیار کمتر و با یک الگوی نامنظم اتفاقی است این نتیجه ی مهم آماری نشان می دهد که در میان حیواناتی که با هم بزرگ شده اند ، نوعی تبادل غیر متعارف اطلاعات صورت می گیرد.
تحقیقات psi در مورد موجودات زنده طبیعتاً شامل گیاهان نیز می شود. گزارش هایی که تیم تحقیقاتی به ریاست «یوری دولن» در همایش بین المللی انجمن فراروان شناسی در سال ۱۹۹۳ ارائه داد، می توانست پرونده ی مربوط به «اثر بکستر»[۲۲](رجوع کنید به بخش اول فصل ۲) راه دوباره به جریان اندازد .
«دولن» تغییرات الکتروفیزیولوژیک نهال های خیار ۷ تا ۱۵ روزه را ثبت کرده بود. گیاهان و دستگاه اندازه گیری در جعبه های فلزی روی زمین قرار داشتند . از اشخاص دارای نیروی ما فوق طبیعی ، که در اتاق دیگری بودند، خواسته شد تا واکنش فیزیولوژیک گیاهان را نسبت به محرکی خارجی ، افزایش یا کاهش دهند . عامل محرک خارجی تغییر میزان نور بود . گیاهان را چندین بار ، هر بار به مدت ۳ دقیقه در تاریکی نگه می داشتند . پیش از هر نوبت ، شخص دارای نیروی ما فوق طبیعی می گفت میخواهد واکنش گیاه را افزایش یا کاهش دهد . نتایج به دست آمده را با اندازه گیری های نمونه ی شاهد که در آن ها هیچ شخص دارای نیروی ما فوق طبیعی حضور نداشت ، مقایسه کردند تفاوت میان افزایش و کاهش ، همواره با نیات شخص دارای نیروی ما فوق طبیعی همخوانی داشت و نتایج قابل توجه آماری نشان می داد که تبادل ذهنی متقابلی با واکنش الکتروفیزیولوژیکی گیاه ، برقرار شده است .
در این سری آزمایش ها، آزمایش دیگری که در آن در یکی از دو گیاهی که به فاصله ی ۴۰ سانتیمتر از هم قرار داشتند تحت تاثیر قرار می گرفت . معلوم شد که تبادل ذهنی متقابل را می توان هدایت کرد و از این طریق فقط در گیاه مورد نظر ، اثر مطلوب ایجاد می شود .
در آزمایشی که یوگنی بوندارنکو[۲۳] آب یاب و معدن یاب با تجربه ، انجام داد دقت کامل تاثیرات زیست- روان بخشی مورد تایید قرار گرفت . بوندارنکو ، در اوایل دهه ی ۱۹۹۰ در سن پترزبورگ در نیروی دریایی ، از راه های ما فوق طبیعی ، محل کشتی ها و زیر دریایی های دشمن را مشخص می کرد . حتی ارتش روسیه تا آن جا پیش رفت که در دوره های آموزش استفاده از میله های آب یاب و پاندول را برای سربازان ترتیب داد و بوندارنکو زمانی که در سن پترزبورگ بود ، در اختیار «یوری تیاگوتین»[۲۴] زیست شناس ، می توانست از دور ، بر یک کشت سلولی ، که به طور تصادفی از میان ۲۴ تا ۹۶ کشت سلولی انتخاب شده است ، اثر بگذارد. بر کشت های مجاور، که فقط ۲ سانتیمتر با کشت مورد نظر فاصله داشتند ، هیچ اثری دیده نمی شد.
[۱] -bio-psychokinesis
[2] -Georgi Gurtoyov
[3] -Alexander Parkhomov
[4] -micro PK-effects
[5] -Gnathone
[6] -Tatjana Kerndeleva
[7] -Sergei Pogosyan
[8] -Igor Verbitsky
[9] -Sergei Speransky
[10] -Sir Alister Hardy
[11] -quasi-telepathic
[12] -Rupert Sheldrake
[13] -morphogenrtic
[14] -Leonid Porvin
[15] -Natalia Yanova
[16] -Simferopol
[17] -Noradernaline
[18] -Dopamine
[19] -Rene Peoch
[20] -Sain Jean de Boireau
[21] -Photoplethysmography
[22] -Backster Effect
[23] -Yevgeny Bondarenko
[24] -Yuri Tyagotin