نسخه قابل چاپ
ادامه بحث تنفس روحانی
ادامه بحث هماگونه که توتضیح داده شد در بحث تنفسً هم متذکر شدیم که تحمل ریاضت هندوان فقط برای نیل بدان است در اینجا نظر به اهمیت نامحدود موضوع باید قدری مشروح تر آن را بیان نمود و هم برای درک آن توجه کامل مبذول داشت بنابراین نتیجه تنفس یوگی و تحمل انواع ریاضت لازمه آن برای ایجاد تعادل و توازن است هر کس در حالت عادی و طبیعی یعنی در غیر موارد اقدام به تنفس ریاضات آن هر وقت و هر کجا تعادل خود را توانست حفظ کند فوری بر زمین نقش خواهد بست. بنابراین ما باید یک تعادل موزون و نیت عالی و مافوق عادتی که اصلاً منظور بر آن است بین خود و طبیعت برقرار نمائیم و چون تعادل واقعی که مطلوب است حاصل شد آن وقت ما را به یک ارتباط و انطباق یا یک نحوه سنخیت با محیط خود می نماید و نظر بر اینکه لفظ خاصی برای فهماندن این مفهوم نداریم می توانیم بگوئیم ما یک جهت اشتراک و اتحادی با محیط پیدا می کنیم که آن حالت سبب ظهور این کارهای شگفت انگیز می گردد و بدن حالت بالون گاز حاصل کرده بلند می شود وقتی که ما داخل موضوع (کند لینی) که هندو آنرا مار مقدس نامیده و چشمه سری آب حیات همان است می رسیم آن وقت معلوم خواهد شد که این جریانات دائمی قوه حیاتی چگونه ارتباط کامل با تنفس دارد.
مخصوصاً وقتی با آن مجاری و معابر و منافذ و لولهای در بدن بخصوص آن دو منفذ مرموز بینی و سوراخ اسرار انگیز و حیرت بخش ستون فقرات که مسیر جریانهای بهت آور قوه فعاله است آشنا شدیم بیشتر با ارتباط تنفس به این امور و عظمت آن پی برده درک خواهیم نمود که چرا اینقدر تأکید می شود که تنفس این جور باشد و ستون فقرات آن جور است و مستقیم نگاه داشته شود علاوه بر آن توجه دقیق تری به طرز اجراء تنفس برای ایجاد روشن ضمیری که آن را تحت مطالعه قرار دادیم بیش از پیش ما را به ارتباط تنفس با این امور حیرت بخش متوجه می دارد، هندوها برای تنفس روشن ضمیری یک طریقه ای دادند که آن را (تنفس روحانی) می نامند. طرز اجراء آن این است که در مراقبه فرو می روند مراقبه بر حسب مفهوم لغوی آن و بر طبق اصطلاح متداول بین اهل سلوک و متصوفه حالتی است از توجه که ما بین دو نفر باید واقع شود ولی اینجا مراقبه که هندو در آن مستغرق می شود ما بین خود و توجه شدید خویش است و مخصوصاً این مراقبه مقرون به توجه قوی و نافذ و نیت مطلوبست و بطوری باید متوجه گردد که کاملاً توجه او با لذت و اصلی است نه اینکه او توجه را خلق کرده و مورد مراقبه قرار داده این قسم مراقبه یک درک وجدانی و فکری روحانی است که منتهی بظهور استعداد علم لذتی و قوت و کمال آن گردد بعبارت دیگر مراقبه هندو یا در یک امر محسوس و معینی است با یک احساساتی که در حقایق و معنویات دارند نظیر مدرکات وجدانی و تصور ذات تنفس روحانی یا یک ریاضت است که با مراقبه لازم است یعنی مادامی که مبادرت به تنفس روحانی دارند باید ذهن خود را نیز از این مراقبات فارغ نگذارند این موضوع کاملاً تحت نظر دقت و تشریح قرار خواهد گرفت راجع به تنفس از این بیش صحبتی نمی داریم و درک حقیقت امر را موکول بکار خواننده می داریم.
همین قدر باید متوجه بود که اهمیت و تأثیر و نفوذ نامحدود و آرامش و سستی کامل بدن و نفس یا (ذهن) هر دو هنگام اجراء تنفس باید منظور نظر حتمی قرار داده شود زیرا اندک غفلتی ما را از نتیجه مطلوب فرسنگها دور خواهد داشت!
در پایان این فصل بی مناسب نیست که به ترجمه یکی از ترانهای نظمی و آغاز گوش که بطور اشاره قوت تأثیر و نفوذ تنفس را می رساند مباردت نمائیم.