نسخه قابل چاپ
گرفتن خورشید در ۱۲ ماه چه نشانه چیست؟
در محرم : سال فراوانیست جز اینکه در پایانش درد و بیماری به مردم رسد و سلطان پیروز گردد و زمین لرزه ای شود که دنبالش سلامتی است (و فراوانی حبوبات و غلات)
در صفر : هراس و گرسنگی در ناحیه مغرب ، و هم جنگ بسیار در آن ناحیه که در ربیع به صلح انجامد و پیروزی سلطان را باشد (فراوانی نعمت و امنیت و باران و شدت سرما و …)
در ربیع الاول : میان مردم سازش باشد ، اختلاف کم باشد ، گاو و گوسفند کمیاب شوند و در پایان سال فراوان شوند و در شترهای بیابانی وبا افتد .
در ربیع الاخر : اختلاف میان مردم بیش گردد ، جمع بزرگی از آنها کشته شوند . بر پادشاه شورش شود . هراس و نبرد باشد ، مردم پر بمیرند (زیادتی باران و شدت سرما و برف)
در جمادی الاولی : همه مردم در وسعت افتند و پادشاه به مردم نظر کند و به اهل کشورش نیکی کند و جانبداری نماید (و ارزانی و فراوانی باران)
در جمادی الاخره : یکی از بزرگان مغرب بمیرد ، در بلاد مصر جنگ سخت باشد و آخر سال در مغرب گرانی شود (فراوانی غلات و سایرین و آمدن برف و باران)
در رجب : زمین آباد گردد ، باران در کوهستان و ناحیه مشرق بسیار باشد ، ملخی در ناحیه ی فارس پدید آید که زیانی ندارد .
در شعبان : همه ی مردم از پادشاه به سلامت باشند و در مغرب به دشمنانش پیروز گردد ، آخر سال در جبال ، باد پدید گردد و دنبالش سلامت باشد .
در رمضان : همه مردم فرمانبر بزرگ پارس شوند ، روم بر عرب سخت بتازد ، و بر روم بچرخد و اسیر و غنیمت بدهند (و امدن باران و برف)
در شوال : در زمین هند و زنگبار جنگ سخت باشد و در مشرق گیاه فراوان باشد (و ظهور خبر و اخبار مسرت بخش)
در ذیقعده : باران بسیار و پیاپی (و فراوانی محصولات و آسایش و آرامش و فعالیت کشاورزان) ، ویرانی د رناحیه ی پارس
در ذیحجه : باد بسیار باشد ، اشجار کم شوند ، در زمین مغرب درنده پدید آید و ویرانی ، گندم آنها کم شود و گران و بر پادشاه شورش سختی رخ دهد (کمی میوه و کمی غلات و عزت حبوبات و آباد شدن روستاها)