موضوع: طب سوزنی

نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

طب سوزنی چگونه عمل می‎کند؟

ده‎ها سال پیش در آزمایشگاه به همراه بالغ بر صد مقالة علمی در ادبیات علمی غرب منجر به ارائه یک فرضیه شد که در شکل ۱-۱ و ۲-۱ خلاصه شده است. شکل ۱-۱ چگونگی انتقال پیام درد را از پوست به قشر مغز تشریح می‎کند. در سمت چپ و پائین، پوست با یک عضله در زیر آن نشان داده شده است که یک سوزن عضله را سوراخ کرده است. مستطیل بعدی طناب نخاعی است و در سمت راست آن مستطیل‎هایی وجود دارند که ساختمانهای مختلف مغز رانشان می‎دهند که عبارتند از : مغز میانی، تالاموس، هیپوفیز، هیپوتالاموس و قشر مغز. آسیب وارده به پوست، گیرنده‎های حسی رشته‎های عصبی نازک آوران (شماره ۱) را فعال می‎کند. سلول ۱ به سلول راه نخاعی تالاموسی در نخاع سیناپس می‎دهد (شماره ۲). راه نخاعی تالاموسی اکسون خود را به تالاموس می‎فرستد تا با سلول شمارة ۳ سیناپس برقرار کند. این سلول نیز به نوبة خود پیامها را به قشر می‎فرستد تا در قشر مغز، سلول شمارة ۴ را فعال کد. برای عملکرد باقی سلولها (شماره ۵ تا ۱۴) بهتر است به شکل شماره ۲-۱ مراجعه کنیم.

در این شکل مشاهده می‎کنیم که سوزن طبی، یک گیرندة حسی را در داخل عضه تحریک کرده و این کار پیامهائی را از طریق سلول شماره ۵ به طناب نخاغی می‎فرستد. سلول شماره ۵ در نخاع به یک سلول راه قدامی جانبی (به شماره ۶) سیناپس می‎دهد که به یک یا سه مرکز می‎رود (نخاع، مغز میانی، مجموع هیپوفیز و هیپوتالاموس). در داخل نخاع، سلول ۶ یک انشعاب کوچک به سلول ۷ می‎فرستد که خود یک سلول تولیدکنندة اندورفین است (حرف E). اندورفینهای نخاع سبب مهار پیش سیناپسی سلول ۱ می‎شود (جلوگیری از انتقال پیام درد از سلول ۱ به ۲). بنابراین اندورفین انتقال درد را در سطح نخاع مهار می‎کند. همچنین سلول شماره ۶ از طریق راه قدامی جانبی به مغز میانی نفوذ می‎کند. در این مکان سلولهای موجود در مادة خاکستری اطراف قنات (سلولهای ۸ و ۹) را تحریک می‎کند که منجر به آزادسازی انکفالین می‎شود و این امر نهایتاً سلول ۱۰ را تحریک می‎کند. این کار سلول ۱۱  را فعال می‎کند که منجر به فرستادن پیامهایی به سمت پائین و به راه خلفی جانبی برای آزاد کردن مونوآمینها در سلولهای نخاعی می‎گردد. (سروتونین و نوراپی نفرین که با حرف M مشخص شده‎اند). سلول ۲ بصورت پس‌سیناپسی مهار می‎شود، در حالیکه سلول ۱ با واسطة سلول ۷ بصورت پیش‌سیناپسی مهار می‎گردد.

بطور خلاصه طب سوزنی رشته‎های عصبی را در عضله فعال می‎کند و بدین وسیله پیامهای را به نخاع فرستاده و سه مرکز (نخاع، مغزمیانی و هیپوفیزهیپوتالاموس) را برای القای بی دردی فعال می‎سازد. زمانی که سوزن در نزدیک محل درد یا در نقاط حساس (نقاط سب سوزنی) قرار داده شود چرخه‎ای را با سلول ۷ در نخاع بوجود می‎آورند. وقتی سوزنها در نقاط دورتر و دور از محل درد قرار داده شوند سبب فعال شدن مغز میانی و هیپوفیزهیپوتالاموس (سلولهای ۱۱ و ۱۴) می‎شوند، بدون اینکه اثر مفیدی بر قطعة موضعی در سلول ۷ داشته باشند. سلولهای ۱ و ۱۴ باعث بی دردی در تمام بدن می‎شوند ولی سلول ۷ ایجاد بی دردی موضعی می‎کند.

پژوهشهای انجام شده در کشورهای غربی نشان داده است که تجویز نالوکسون اثر طب سوزنی را مهار می‎کند و این امر  نشان می‎دهد که طب سوزنی تولید اندورفین ها را برای اثر ضد دردی تحریک می‎کند. همچنین ترشح مونوآمینها سروتونین و نوراپی نفرین در هنگام انجام طب سوزنی در مغز میانی افزایش می‎یابند.